Кофирлар охиратда Аллоhнинг раҳматидан маҳрумдирлар. ал-Аъроф сурасида шундай дейилган:
﴿وَنَادَى أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ﴾
Маъноси: Жаҳаннам аҳли Жаннат аҳлига нидо қилиб, (яъни дўзахдаги кофирлар жаннатдаги мўминларнинг овозларини эшитиб, даҳшатли азоб ичида уларга.)
﴿أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ﴾
Маъноси: "Бизларга бироз сувдан беринглар ёки Аллоh сизларга берган неъматлардан беринглар" дейишади. Мўминлар эса "шубҳасиз Аллоh у иккисини ҳам кофирларга ҳаром қилган" деб жавоб беришади. Яъни Аллоh кофирларни охиратда роҳат берувчи егулик ва ичимликлардан маҳрум қилган. Улар на чанқоқни қондирадиган сув топадилар ва на қоринни тўйдирадиган егулик топадилар. Ичимликлари "ҳамиим"дир, таомлари "заққум"дир.
Ҳамиим бу энг юксак ҳароратдаги суюқлик ва у дўзах аҳлининг танасидан оқиб чиқадиган чиқинди. Заққум бу кўриниши хунук, ҳиди ва тами бадбўй ва ҳеч бир ҳайвон еёлмайдиган дарахт. Уларнинг бу ҳолга тушишларининг сабаби Аллоh ва Расулига иймон келтиришдан бош тортиб, ўз куфрларида қолишларидир. Албатта бундайларнинг жазоси сўнгсиз азобдир. Ал-Аъроф сурасида шундай дейилган.
﴿وَرَحْمَتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍ﴾
Маъноси: (бу дунёда) Аллоhнинг раҳмати барчагадир. (яъни Унинг раҳматидан мўмин ҳам кофир ҳам баҳраманд бўлади)
﴿فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ﴾
Маъноси: (охиратда эса) Ширк ва куфрдан ўзини сақлаганларгадир. (яъни фақат иймон билан ўлганларгадир.)
Жаҳаннам азобида кофирларга енгиллик бўлмайди. Қуръони каримда шундай дейилган.
﴿خَالِدِينَ فِيهَا لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ﴾
Маъноси: (кофирлар) Жаҳаннамда абадий қоладилар ва уларнинг азобида асло енгиллик бўлмайди.
Шунингдек, ал-Фотир сурасида шундай дейилган.
﴿وَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَا﴾
Маъноси: Жаҳаннам азобида уларга енгиллик бўлмайди.
Ривоят бўлишича кофирлар дўзахдаги азобловчи фаришталарнинг бошлиғи бўлган Маликдан ёрдам сўрашади. Уларнинг ёрдам сўрашлари дўзахдан чиқиш ҳақида бўлмайди балки жонларини олиниши ҳақида бўлади. Янада хўрлаш маъносида уларга жавоб минг йилдан сўнг берилади. Қуръони каримда шундай дейилган:
﴿وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكُمْ مَّاكِثُونَ﴾
Маъноси: (жаҳаннам аҳли:) "Эй Малик Роббинга айт бизларни жонимизни олсин" дейишади. (Малик) "сизлар абадий қоласизлар" деб жавоб беради.
Холидул-Жундий ва шунга ўхшаганларнинг "Аллоh кофирларга охиратда раҳим қилади, кофирларнинг азоби енгиллашади ёки жаҳаннам йўқ бўлиб кетади" дейишлари, Қуръони карим оятларини ёлғонга чиқариш ва оятларни рад этишдир.
Оятларни рад этиш Имом ан-Насафий айтганларидек куфрдир.